გაზაფხული


დღეს მერცხალი შემოფრინდა, –

ჭიკჭიკითა გადმომძახა:

“გაზაფხული! გაზაფხული!”

გულს იმედი დამესახა.
მივდექ სარკმელს, გადვიხედე,

არემარე მესხვაფერა! –

სასოებამ ფრთა გაშალა,

გულსა მკრა და ამიძგერა!
სუნი მეცა გაზაფხულის,

უცნაური ვიგრძენ ძალი…

ვსთქვი, თუ: “გულსა რაღად ვიტეხ?

ახლოს არის მომავალი!
“მოვესწრები, რაც მინდოდა

ზამთრისაგან დაჩაგრულსა:

ვნახავ ქორწილს ბუნებისას,

გავიგონებ მის მაყრულსა.
“დავყნოს ვარდსა გადაშლილსა,

ვუჭვრეტ ნაზად დახრილ იას

და ბულბულიც გამაგონებს

მისებურად “ტია, ტიას!”

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s