გულს


გულო, ჩემს ხელთ ხარ ცოტა ხანს,

შემდეგ იქცევი მიწადა,

მანამა სცოცხლობ ჩემთანა,

შენც უნდა იყო ბიჭადა!

რაც-კი რამ სასიცოცხლოა,

შესვი, დალიე ხარბადა:

ზოგი გვირგვინად დაიდგი,

ზოგი ჩაიცვი კაბადა,

საწყევრად ისიცა კმარა,

როცა ვიქცევით ლაფადა;

როს მიწას ვიწვნეთ უგრძნობლად,

ჭია-ღუების საჭმელად,

აღარ გვეცალოს სატირლად,

აღარც სიმღერის სათქმელად,

სამარის ქვასა ზედ ეკრას

ნარი და შამბი სანთელად;

ცა სჭექდეს, წვიმაც დიოდეს,

დილის მზეც ამოდიოდეს,

ურიცხვი გუნდი ყვავილთა

მიწიდამ გამოდიოდეს,

სატრფო ჰკოცნიდეს სატრფოსა,

ჩვენ ერთიც არ მოგვდიოდეს!

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s