გულს


გულო, ჩემს ხელთ ხარ ცოტა ხანს,

შემდეგ იქცევი მიწადა,

მანამა სცოცხლობ ჩემთანა,

შენც უნდა იყო ბიჭადა!

რაც-კი რამ სასიცოცხლოა,

შესვი, დალიე ხარბადა:

ზოგი გვირგვინად დაიდგი,

ზოგი ჩაიცვი კაბადა,

საწყევრად ისიცა კმარა,

როცა ვიქცევით ლაფადა;

როს მიწას ვიწვნეთ უგრძნობლად,

ჭია-ღუების საჭმელად,

აღარ გვეცალოს სატირლად,

აღარც სიმღერის სათქმელად,

სამარის ქვასა ზედ ეკრას

ნარი და შამბი სანთელად;

ცა სჭექდეს, წვიმაც დიოდეს,

დილის მზეც ამოდიოდეს,

ურიცხვი გუნდი ყვავილთა

მიწიდამ გამოდიოდეს,

სატრფო ჰკოცნიდეს სატრფოსა,

ჩვენ ერთიც არ მოგვდიოდეს!

Advertisements

კომენტარის დატოვება

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s