საყურე


ვითა პეპელა 
არხევს ნელნელა 
სპეტაკს შროშანას, ლამაზად ახრილს, 
ასე საყურე, 
უცხო საყურე, 
ეთამაშება თავისსა აჩრდილს. 
  ნეტავი იმას, 
  ვინც თავისს სუნთქვას 
  შენსა ჩრდილშია მოიბრუნებდეს! 
  შენის შერხევით, 
  სიო-მობერვით 
   გულისა სიცხეს განიგრილებდეს! 
 ჰოჲ, საყურეო, 
გრძნებით ამრევო, 
 ვინ ბაგე შენს ქვეშ დაიტკბარუნოს? 
 მუნ უკვდავების 
 შარბათი ვინ სვის? 
 ვინ სული თვისი ზედ დაგაკონოს? 
 

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s