საყურე


ვითა პეპელა 
არხევს ნელნელა 
სპეტაკს შროშანას, ლამაზად ახრილს, 
ასე საყურე, 
უცხო საყურე, 
ეთამაშება თავისსა აჩრდილს. 
  ნეტავი იმას, 
  ვინც თავისს სუნთქვას 
  შენსა ჩრდილშია მოიბრუნებდეს! 
  შენის შერხევით, 
  სიო-მობერვით 
   გულისა სიცხეს განიგრილებდეს! 
 ჰოჲ, საყურეო, 
გრძნებით ამრევო, 
 ვინ ბაგე შენს ქვეშ დაიტკბარუნოს? 
 მუნ უკვდავების 
 შარბათი ვინ სვის? 
 ვინ სული თვისი ზედ დაგაკონოს? 
 

Advertisements

კომენტარის დატოვება

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s