თოვლი


მე ძლიერ მიყვარს იისფერ თოვლის
 ქალწულებივით ხიდიდან ფენა.
 მწუხარე გრძნობა ცივი სისოვლის
 და სიყვარულის ასე მოთმენა.
 ძვირფასო! სული მევსება თოვლით:
 დღეები რბიან და მე ვბერდები!
 ჩემს სამშობლოში მე მოვვლე მხოლოდ
 უდაბნო ლურჯად ნახავერდები.
 ოჰ! ასეთია ჩემი ცხოვრება:
 იანვარს მოძმედ არ ვეძნელები,
 მაგრამ მე მუდამ მემახსოვრება
 შენი თოვლივით მკრთალი ხელები.
 ძვირფასო! ვხედავ... ვხედავ შენს ხელებს,
 უღუნოდ დახრილს თოვლთა დაფნაში.
 იელვებს, ქრება და კვლავ იელვებს
 შენი მანდილი ამ უდაბნოში...
 ამიტომ მიყვარს იისფერ თოვლის
 ჩვენი მდინარის ხიდიდან ფენა,
 მწუხარე გრძნობა ქროლის, მიმოვლის
 და ზამბახების წყებად დაწვენა.
 თოვს! ასეთი დღის ხარებამ ლურჯი
 და დაღალული სიზმრით დამთოვა.
 როგორმე ზამთარს თუ გადავურჩი,
 როგორმე ქარმა თუ მიმატოვა!

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s